Kiedy opryszczka przestaje być zakaźna?

1. Co powoduje opryszczkę?
2. Dlaczego opryszczka to choroba zakaźna?
3. Kiedy opryszczka przestaje być zaraźliwa?
4. Jak zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa opryszczki?
5. Jak leczyć opryszczkę

Najczęściej najpierw zauważysz objawy zwiastunowe, takie jak: mrowienie, pieczenie lub swędzenie okolicy warg, a następnie powstanie pęcherzyków wypełnionych płynem, które zmieniają się w strup. Opryszczka, wywoływana przez wirusa, jest niestety zakaźna. Ale kiedy możemy podejrzewać, że opryszczka przestaje być wysoce zakaźna? W chwili, gdy pęcherzyki całkowicie pokryją się strupem.

Opryszczkę wywołuje wirus Herpes Simplex Virus (HSV-1 i HSV-2). Wirus opryszczki ludzkiej typu 1 (HSV-1) najczęściej powoduje zmiany w okolicy jamy ustnej, zaś typ 2 (HSV-2) jest odpowiedzialny za opryszczkę okolic intymnych. 

Nie ma możliwości całkowitego wyleczenia zakażenia wirusem HSV. Po pierwszym kontakcie wirus HSV-1 pozostaje w komórkach zwojów czuciowych nerwu trójdzielnego przez całe życie. Nawroty opryszczki wargowej spowodowane są oddziaływaniem różnych czynników aktywujących wirusa, takich jak:

• ekspozycja na silne światło słoneczne (promieniowanie UV),
• wyziębienie,
• przemęczenie, stres,
• zmiany hormonalne,
• niedożywienie,
• zabiegi stomatologiczne.

Pęcherzyki opryszczki pojawiają się zwykle na granicy czerwieni wargowej. Nie ma lekarstwa na opryszczkę; dostępne są leki przeciwwirusowe, które hamują namnażanie wirusa, oraz preparaty łagodzące objawy.

Zakażenie wirusem opryszczki ludzkiej typu 1 następuje najczęściej podczas bezpośredniego kontaktu z wydzieliną z pęcherzyków lub ze śliną osoby zakażonej np. podczas pocałunków, picia z jednej butelki, używania tych samych kosmetyków lub ręczników. Do zakażenia HSV-1 zwykle dochodzi w dzieciństwie. Badania wskazują, że większość dorosłych jest zakażona wirusem HSV-1, lecz tylko część z nich charakteryzują nawroty opryszczki wargowej. 

Jeśli masz aktywną opryszczkę w okolicy warg, to unikaj dotykania oczu palcami, które wcześniej miały kontakt z płynem z pęcherzyków. Może to spowodować poważną infekcję i zaburzenia narządu wzroku.

Opryszczka wargowa, zanim pojawią się pęcherzyki, często objawia się tzw. objawami prodromalnymi, takimi jak pieczenie, mrowienie, uczucie napięcia czy ból. Występują one zazwyczaj 1-3 dni przed pojawieniem się pęcherzyków. Następnie pokrywają się one żółtawym lub brązowym strupem i wtedy ryzyko zakażenia jest mniejsze. Strup zaczyna się złuszczać i odpada. Czas gojenia wynosi ok. 2–3 tygodni od czasu wystąpienia pierwszych objawów.

Przestrzeganie zasad higieny i unikanie bliskiego kontaktu z innymi ludźmi, gdy jesteśmy chorzy, pomaga zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa opryszczki w najbardziej zakaźnym stadium. Często myj ręce, powstrzymaj się od pocałunków i kontaktów intymnych do czasu całkowitego zniknięcia zmian chorobowych i pełnego wygojenia.

Nie dziel się jedzeniem ani napojami i nie pożyczaj rzeczy osobistych, takich jak ręczniki, maszynki do golenia, czy pomadki do ust. Dotykaj okolicy pęcherzyków tylko wtedy, gdy musisz nałożyć preparat przeciwwirusowy, po czym natychmiast umyj dokładnie ręce. Osoby z opryszczką w stadium aktywnym powinny unikać kontaktu z małymi dziećmi i ludźmi z osłabionym układem odpornościowym.

Opryszka zazwyczaj goi się samoistnie, ale możesz przyspieszyć ten proces, stosując leki przeciwwirusowe lub laseroterapię. Kremy lub tabletki zawierające lek przeciwwirusowy hamują namnażanie wirusa. Warto wspomóc się środkami miejscowo łagodzącymi objawy oraz mającymi działanie wysuszające, np. pastą cynkową. W cięższych przypadkach zakażeń wirusem opryszczki podaje się lek przeciwwirusowy ogólnoustrojowo (doustnie lub dożylnie). W razie potrzeby można przyjąć leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Wyciskanie pęcherzyków i zrywanie strupów nie wyleczy opryszczki. Może doprowadzić do zakażenia wirusem całej jamy ustnej i narządu wzroku, co w dalszej kolejności może mieć znacznie poważniejsze konsekwencje.

Opryszczka często pojawia się w najmniej pożądanym czasie i utrudnia codzienne funkcjonowanie. Należy pamiętać o ochronie innych przed tym wirusem i unikać pocałunków, picia z jednej butelki, używania tych samych kosmetyków lub ręczników.